

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۱
ای دل برو از عاقبت اندیشان باش
در عالم بیگانگی از خویشان باش
گر باد صبا مرکب خود میخواهی
خاک قدم مرکب درویشان باش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به دل توصیه میکند که از عاقبت اندیشان فاصله بگیرد و به بیگانگی از خویشان تن در دهد. او تأکید میکند که اگر میخواهد به مقام بلندتری دست یابد، باید خاک پای درویشان را به عنوان مرکب خود برگزیند و از دنیا و ملاحظات آن دور شود. این عبارات دعوت به سیر و سلوک معنوی و پیروی از راه درویشها و عرفا دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
