

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۳
ای روی چو آفتاب تو شادی کش
وی موی تو سرمایه ده، جمله حبش
تنها تو خوشی و بس در این هر دو جهان
باقی تبع تواند گشته همه خوش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی و درخشش محبوب خود اشاره میکند و او را به آفتاب تشبیه میکند که شادی را به همراه دارد. او میگوید که زیبایی و محبت محبوبش، تنها منبع خوشی در این دنیا و آن دنیا است و دیگر موارد به نوعی وابسته به همین عشق و زیباییاند. در واقع، تمام خوشیهای دیگر تحت تأثیر وجود او قرار دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
