

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۳۴
در انجمنی نشسته دیدم دوشش
نتوانستم گرفت در آغوشش
رخ را به بهانه بر رخش بنهادم
یعنی که حدیث میکنم در گوشش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در انجمنی، شخصی را میبیند که نتوانسته او را در آغوش بگیرد. در عوض، با اشاره به زیبایی او، داستانی را در گوشش حکایت میکند. این شعر بیانگر شوق و عطش شاعر برای ارتباط با معشوق و به اشتراک گذاشتن احساسات درونی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
