

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۱۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۱۴
آنم که چو غمخوار شوم من شادم
واندم که خراب گشتهام آبادم
آن لحظه که ساکن و خموشم چو زمین
چون رعد به چرخ میرسد فریادم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان احساسات درونی خود میپردازد و میگوید که در نقش غمخوار دیگران، شاد و سرزنده است. او با وجود حالتی که به نظر خراب و ویران میآید، در درون خود آباد است. همچنین، وقتی که ساکت و بیحرکت است، ناگهان احساس هیجان و فریادی در وجودش فوران میکند که مشابه رعدی در آسمان است. این تضادها نشاندهندهی عمق احساسات اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
