

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۱۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۱۵
آن وقت آمد که ما به تو پردازیم
مرجان ترا خانهٔ آتش سازیم
تو کان زری میان خاکی پنهان
تا صاف شوی در آتشت اندازیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به این موضوع میپردازد که انسان باید در آتش عشق و معرفت دیگران قرار گیرد تا به وجود واقعی و درخشان خود پی ببرد. با این آتش، زشتیها و ناپاکیها از بین میروند و در نهایت، او به صفایی دست مییابد که به مرجان یا گوهری درخشان تشبیه شده است. شاعر با دعوت به رشد و پاکسازی در این فرآیند به اهمیت آتش عشق اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
