رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۱
از روی تو من همیشه گلشن بودم
وز دیدن تو دو دیده روشن بودم
من میگفتم چشم بد از روی تو دور
جانا مگر آن چشم بدت من بودم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از زیبایی معشوق سخن می‌گوید و می‌نویسد که عشق به او باعث روشنی و شادابی‌اش شده است. او اعتراف می‌کند که شاید خود او دلیل چشم‌زخم‌هایی بوده که به معشوقش فرستاده شده است. این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق و تأثیر مثبت او بر زندگی‌اش است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.