رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۲
از سوز غم تو آتشی میطلبم
وز خاک در تو مفرشی میطلبم
از ناخوشی خویش به جان آمده‌ام
از حضرت تو وقت خوشی میطلبم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از سوز و غم معشوقه‌اش می‌سوزد و آرزو می‌کند که آتشی از آن احساسات بیابد. او به خاک و دل‌تنگی خود اشاره می‌کند و در جستجوی آرامش و وقت خوشی از معشوق است. در نهایت، احساس ناگواری خود را ابراز کرده و به دنبال لحظات شاداب با معشوقه‌اش است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.