

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۳
از شور و جنون رشک جنان را بزدم
ز آشفته دلی راحت جان را بزدم
جانیکه بدان زندهام و خندانم
دیوانه شدم چنانکه آن را بزدم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حالات درونی خود و جنون عشق اشاره میکند. او از شور و شوقی میگوید که باعث شده دیوانه شده و دلی آشفته پیدا کند. این عشق او را به حالتی رسانده که انگار جانش را از دست داده و به جنون رسیده است. در نهایت، شاعر به خندیدن و زنده بودنش با این جنون عشق اشاره میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
