

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳۴
از صنع برآیم بر صانع باشم
حاشا که زبون هیچ مانع باشم
چون مطبخ حق ز لوت مالامالست
تا چند به آب گرم قانع باشم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از خالق و آفرینش سخن میگوید و میداند که باید از مخلوق فراتر رود و به صانع نزدیک شود. او به غنای بیحد و حصر آفرینش اشاره میکند و میخواهد که از امکانات و نعمتهای الهی بهرهمند گردد. در نهایت، شاعری خود را نمیخواهد به کمتوجهی به لذتهای بیشتری که در دسترس است محدود کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
