

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۵
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست
در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز غم جهان و از خلق جهان
با خویشتنش بذره ای خویشی نیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: مولانا در این رباعی به اهمیت آرامش درونی و رهایی از وابستگیهای دنیوی اشاره میکند. او بیان میکند که کسی که از دغدغههای ثروت و فقر آزاد است و از دغدغههای دنیا و مردم فارغ است، میتواند آرامش و آسایش واقعی را تجربه کند. این فرد خود را از قید و بندهای اجتماعی و دنیوی رهانیده و در پی خودشناسی و آرامش درونی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
