

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۷
آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
آن ساده به از دو صد نگار زیبا است
آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است
بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به مقایسهٔ دو نوع آتش میپردازد: آتش سادهای که انسانی را واقعاً متحول میکند و آتش شهوت که به ظاهری زیبا اما پوچ و فریبنده است. او تأکید میکند که این آتش ساده از همهٔ زیباییهای ظاهری باارزشتر است، چرا که تحول واقعی را به ارمغان میآورد. در نهایت، به این نکته اشاره میکند که از این آتش ساده، شخصیتهای واقعی و معنوی پدید میآیند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
