

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۸۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸۲
بهر تو زنم نوا چو نی برگیرم
کوی تو گذر کنم چو پی برگیرم
چندین کرم و لطف که با من کردی
اندر دو جهان دل از تو کی برگیرم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و محبت عمیق خود به معشوق سخن میگوید. او اعلام میکند که برای رضایت محبوب، نواهایی شبیه نی سر میدهد و از عشقش به او هیچگاه چشمپوشی نخواهد کرد. با اشاره به کرم و لطف معشوق، شاعر بیان میکند که حتی در دو جهان نیز نمیتواند دل از او بکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
