رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۸۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۸۳
بی دف بر ما میا که ما در سوریم
برخیز و دهل بزن که ما منصوریم
مستیم نه مست بادهٔ انگوریم
از هرچه خیال کرده‌ای ما دوریم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حال‌وهوای روحانی و شاداب خود اشاره می‌کند. او از دیگران می‌خواهد که از تحمیل غم و مشکلات بپرهیزند و به جای آن، شور و نشاط را در زندگی گسترش دهند. او به قدرت و معنویت خود می‌بالد و به نوعی از کیفر و موانع فکری آزاد است. در نهایت، او تأکید می‌کند که از هر چیزی که موجب نگرانی و خیالات منفی شود، فاصله دارد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.