

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۳۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۳۴
دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم
وز غوره فشانان سوی دوشاب شدیم
وز شب صفتان جانب مهتاب شدیم
با بیداران ز خویش در خواب شدیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حال و هوای شب میگوید که به جمعی از دوستان و همراهان میپیوندد و از شادی و سرخوشی ناشی از نوشیدن دوشاب و لذت بردن از زیباییهای شب سخن میگوید. او احساس میکند که در این حالت روحانی و نشاطآور، به سمت نور و روشنی میرود و حتی در میان بیداران، احساس خواب و آرامش میکند. تمام این تجربیات نشاندهندهٔ ارتباط عمیق او با زیباییها و معنویات زندگی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
