

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۴۳
رویت بینم، بدر من آن را دانم
وآنجا که تویی، صدر من آن را دانم
وآن شب که تو را بینم، ای رونق عید
در عمر ،شب قدر، من آن را دانم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جاذبهٔ چهرهٔ محبوب میاندیشد و او را به عنوان منبع نور و روشنایی میشناسد. مراتب نزدیکی به محبوب را در راستای وجود خود احساس میکند و به شب قدر اشاره میکند که نماد شبهای مهم و پر برکت است. در واقع، زیبایی و وجود محبوب برای شاعر معنا و ارزش خاصی دارد که بر تمامی لحظات زندگیاش سایه افکنده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
