رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۴۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۴۴
زان دم که ترا به عشق بشناخته‌ام
بس نرد نهان که با تو من باخته‌ام
بخرام تو سرمست به خرگاه دلم
کز بهر تو خرگاه بپرداخته‌ام
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که با عشق معشوق آشنا شده و تمام درختان نهانی را که برای او از دست داده است، حساب می‌کند. او به معشوق می‌گوید که برای خوشحالی او و به خاطر عشقش، دلش را مانند خرگاهی زیبا به او تقدیم کرده است. احساساتی چون سرمستی و عمیق بودن عشق نسبت به معشوق در این شعر مشهود است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.