

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۰۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۰۰
گه در طلب وصل مشوش باشیم
گاه از تعب هجر در آتش باشیم
چون از من و تو این من و تو پاک شود
آنگه من و تو بی من و تو خوش باشیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به درگیریهای روحی انسان در جستجوی عشق و وصال میپردازد. در برخی لحظات انسان دچار اضطراب و تشویش است و در لحظاتی دیگر رنج جدایی را تحمل میکند. اما زمانی که هویت فردی و تعلقات از بین برود، بینیاز از «من» و «تو» میتوانند در خوشی و آرامش واقعی به هم بپیوندند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
