

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۰۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۰۱
لا الفخر بقینة و لا شرب مدام
الفخر لمن یطعن فی یوم زحام
من یبذل روحه بسیف و سهام
یستأهل أن یقعد و الناس قیام
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به ارزش فخر و افتخار واقعی اشاره میکند. او میگوید که افتخار به چیزهای مادی و عادات روزمره ارزشی ندارد. بلکه، کسی که جان خود را برای دفاع از آرمانها و حقیقت فدای میکند، شایستهی احترام و نشستن در مقام بلندی است در زمانهایی که دیگران در حال حرکت و تلاشاند. فخر و عزت حقیقی به کسانی تعلق دارد که در شرایط سخت جان خود را برای دیگران فدای میکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
