

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۵۴
من همچو کسی نشسته بر اسب خام
در وادی هولناک بگسسته لگام
تازد چون مرغ تا که بجهد از دام
تا منزل این اسب کدام است کدام
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر خود را به کسی تشبیه میکند که بر اسب سرکش نشسته و در مسیری هولناک روانه است. او در جستوجوی راهی برای فرار از این خطرات است و همزمان نگران مقصد نهاییاش میباشد. احساس اضطراب و ناامیدی در شعر مشهود است و او به تلاش برای یافتن راهی امن و مطمئن پرداخته است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
