رباعی شمارهٔ ۱۳۸۱

آن صورت غیبی که شنیدیش دشمن

با خود به قیاس می‌بریدش دشمن

مانندهٔ خورشید برآمد بنشست

هر سو که نظر کرد ندیدش دشمن