

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۷۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۷۲
دلها مثل رباب و عشق تو کمان
زامد شد این کمانچه دلها نالان
وانگه عمل کمان به مو وابسته است
گر مو شود اندیشه نگنجد به میان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به بیان رابطه عمیق و ظریف بین عشق و دل میپردازد. مولانا عشق را به عنوان کمانی میداند که دلها به مانند رباب، به آن ناله میزنند. او میگوید که وضعیت دلها به قدرت و وضعیت این کمان مستقیماً وابسته است و اگر موهای کماندست به درستی قرار نگیرند، دلها نمیتوانند افکار و احساسات خود را درست ابراز کنند. در واقع، ارتباط و هماهنگی بین عشق و دل در این شعر بارز است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
