

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳۲
صوفی نشوی به فوطه و پشمینه
نه پیر شوی ز صحبت دیرینه
صوفی باید که صاف دارد سینه
انصاف بده صوفی و آنگه کینه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به نقد ظاهرسازی در سلوک صوفیانه میپردازد. او بر این باور است که صرف پوشیدن لباسهای خاص یا نشستن در کنار عارفان، انسان را صوفی نمیسازد. مهمترین ویژگی یک صوفی باید پاکی و صفای درون باشد. در نهایت، از صوفی میخواهد که ابتدا انصاف بدهد و سپس کینه را کنار بگذارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
