

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۳۳
عشق غلب القلب و قد صار به
حتی فنی القلب بما جاربه
القلب کطیر خفض الریش به
عشق نتف الریش و قد طار به
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تأثیر عمیق عشق بر قلب افراد سخن میگوید. عشق سبب میشود که قلب تحت تسلط آن قرار گیرد و تمام وجود انسان را در برگیرد. او عشق را با پرندهای مقایسه میکند که پرهای خود را از دست داده و نمیتواند به پرواز ادامه دهد. این تصویر به دگرگونی و آسیبپذیری قلب در برابر عشق اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
