

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹۳
ای آنکه ره گریز میاندیشی
تو پنداری که بر مراد خویشی
شه میکشدت مجوی با شه بیشی
که را بکند شهنشه درویشی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به انسانی اشاره میکند که به دنبال فرار از مشکلات و چالشها است. او باور دارد که میتواند به خواستههایش برسد، اما غافل از این است که در این مسیر به جای طلب کردن از خدا، باید از شاه حقیقی یعنی خداوند مدد بگیرد. در واقع، شاعر تأکید میکند که هیچ کس نمیتواند به مقام بالای معنوی برسد مگر اینکه از دنیای مادی و ظاهری بگذرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
