

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۹۴
ای آنکه ز حد برون جانافزایی
بیحدی و حد هر نفس بنمایی
دانی که نداری به جهان گنجایی
در غیب بچفسیدی و بیرون نایی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به موجودی اشاره میکند که فراتر از همهٔ محدودیتها و مرزهاست. این شخصیت را به خاطر قدرت و بینهایت بودنش میستاید و بیان میکند که هر نفسش نشاندهندهٔ وجودی بزرگتر از جهان مادی است. در نهایت، به این نکته اشاره میشود که در غیبت از فرمهای دنیوی، آن موجود قادر است به چیزی فرای آنچه را که درک میشود، دست یابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
