

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵
ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
احوال دلم بگوی اگر یابی روی
ور زانکه ترا ز دل نباشد دلجوی
زنهار مرا ندیدهای هیچ مگوی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر از باد صبح درخواستی دارد تا احوال دلش را به محبوبش بگوید. او امیدوار است که باد اطلاعاتی از محبوبش به او برساند. اما اگر باد از دل او خبر ندارد، از او میخواهد که هیچ چیزی برایش نگوید، زیرا عدم آگاهی دردناکتر از بیخبری است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
