

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۸
تقصیر نکرد عشق در خماری
تقصیر مکن تو ساقی از دلداری
از خود گله کن اگر خماری داری
تا خشت به آسیا بری خاک آری
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و حال خماری اشاره میکند. او بیان میکند که عشق تقصیری در ایجاد این حالت ندارد و از ساقی میخواهد تا به خاطر دلداریاش مورد سرزنش قرار نگیرد. در نهایت، او تحصیل علت این خماری را به شخص خود ارجاع میدهد و بر اهمیت خودانتقادی تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
