

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۲۳
جانا ز تو بیزار شوم نی نی نی
با جز تو دگر یار شوم نی نی نی
در باغ وصالت چو همه گل بینم
سرگشته بهر خار شوم نی نی نی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی با احساس عمیق خود ارتباطش با معشوق را توصیف میکند. او هرگز نمیخواهد از معشوقش دور شود و از دیگران دوری میجوید. حتی اگر در باغ وصال معشوق فقط خار ببیند، باز هم نمیتواند به فکر جدایی باشد. عشق او به معشوق چنان است که هیچ چیز دیگری نمیتواند جایگزین آن شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
