

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۲۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۲۴
جان بگریزد اگر ز جان بگریزی
وز دل بگریزم ار از آن بگریزی
تو تیری و ما همچو کمانیم هنوز
تیری چه عجب گر ز کمان بگریزی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم جدایی و دوری از محبوب میپردازد. او میگوید که اگر جان از جان بخواهد بگریزد، او نیز دل خود را ترک خواهد کرد. سپس با تشبیه خود و محبوب به تیر و کمان، بیان میکند که اگر تیر از کمان بگریزد، چندان عجیب نیست. این شعر به نوعی از گیرایی و وابستگی عشق و عواقب جدایی سخن میگوید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
