

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۰
ای دل تو و درد او که درمان اینست
غم میخور و دم مزن که فرمان اینست
گر پای بر آرزو نهادی یکچند
کشتی سگ نفس را و قربان اینست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به درد و غم دل اشاره میکند و از دل میخواهد که در برابر این درد صبور باشد. او به این نکته میپردازد که غم خوردن و لب به سخن گشودن در برابر مشکلات، از دست فرمانی است که به آن دچار شدهایم. همچنین، او از دل میخواهد که اگر بر آرزوها پای بگذارد و بر خود غلبه کند، میتواند به رهایی از نفس و خواستههای بیپایهاش نائل شود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
