رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۲
ای ذکر تو مانع تماشای تو دوست
برق رخ تو نقاب سیمای تو دوست
با یاد لبت از لب تو محرومم
ای یاد لبت حجاب لبهای تو دوست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و معرفت می‌پردازد و بیان می‌کند که ذکر و یاد خداوند مانع از دیدن حقیقت اوست. او به زیبایی رخ دوست اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که فکر و یاد لبهای او وی را از بهره‌مندی کامل از عشق و زیبایی‌اش بازداشته است. در واقع، یاد و تکرار ذکر باعث حجاب و دوری از تجربهٔ عمیق‌تر عشق و نزدیکی به دوست می‌شود.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.