رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳۳
با عشق نشین که گوهر کان تو است
آنکس را جو که تا ابد آن تو است
آنرا بمخوان جان که غم جان تو است
بر خویش حرام کن اگر نان تو است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به اهمیت عشق و ارتباط عمیق روحانی می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که با عشق زندگی کنی و آن را اصل و گوهر وجود خود بدانید. او به جست‌وجوی کسانی دعوت می‌کند که همیشه در کنار شما باشند و غم‌هایتان را درک کنند. در نهایت، ایما می‌شود که ارزش‌های دنیوی مانند نان و مادیات را در برابر عشق و روحانیت که به شما تعلق دارد، نادیده بگیرید.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.