

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۸
تنها نه همین خنده و سیماش خوشست
خشم و سخط و طعنه و صفراش خوشست
سر خواسته من گر بدهم یا ندهم
سر را که محل نیست تقاضاش خوشست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: عاشق در این شعر به زیباییهای محبوبش اشاره میکند و میگوید فقط خنده و چهرهاش زیبا نیست بلکه حتی خشم و طعنههای او نیز لذتبخش است. او نشان میدهد که خواستهاش بهدست آوردن محبوب نیست و حتی اگر سرش را هم بدهد، این نگرانی برای او اهمیتی ندارد. در واقع، حقیقت زیبایی در وجود محبوبش نهفته است، فارغ از اینکه چه احساساتی در او بروز میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
