

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱
بر رهگذر بلا نهادم دل را
خاص از پی تو پای گشادم دل را
از باد مرا بوی تو آمد امروز
شکرانهٔ آن به باد دادم دل را
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حال و هوای عشق و انتظار سخن میگوید. او با دل در سفر عشق، دل خود را برای رسیدن به معشوق آماده کرده و در این مسیر با مشکلات روبرو میشود. احساس خوشایند بوی محبوب در فضا، برای او شادیآور است و در برابر آن، شکرگزاری میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
