رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵۲
شاگرد تو است دل که عشق آموز است
مانندهٔ شب گرفته پای روز است
هرجا که روم صورت عشق است بپیش
زیرا روغن در پی روغن سوز است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی بیان می‌کند که دل انسان همواره در جستجوی عشق و آموزه‌ای از آن است. دل مانند شمعی است که در جستجوی روشنایی عشق، در هر جا که برود، صورت عشق را می‌بیند و همواره به دنبال عشق و شور و شعف آن است. این عشق، سرنوشت و هویت دل را تعیین می‌کند و بدون آن، مانند شمعی خاموش می‌ماند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.