

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۸۷
گفتم دلم از تو بوسهای خواهانست
گفتا که بهای بوسهٔ ما جانست
دل آمد و در پهلوی جان گشت روان
یعنی که بیا بیع و بها ارزانست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر از تمایل دل به بوسهای از معشوق سخن میگوید. معشوق با اشارهای به ارزش بوسه، بیان میکند که بهای واقعی آن جان و وجود انسان است. در ادامه، شاعر اشاره میکند که دل از عشق و جان به سادگی و بدون هزینهای میتوان به این وصال رسید، در معنایی که عشق و ارتباط عمیق روحی در دسترس و بیهزینه است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
