رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲
چون زود نبشته بود حقْ فرقت ما
از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما
ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع جدایی و فرقت می‌پردازد و سوال می‌کند که اگر جدایی و جنگی میان ما نبود، چه دلیلی برای این وحشت وجود داشت. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر انسان‌ها بد بودند، می‌توانستند از رنج و زحمت رویی برتابند و رهایی یابند، اما اگر خوب بودند، باید یاد صحبت‌ها و ارتباطات خوب را گرامی بدارند. در واقع، مولانا به اهمیت روابط انسانی و اثرات آن بر زندگی اشاره می‌کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.