

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۱۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۱۰
از آب حیات دوست بیمار نماند
در گلبن وصل دوست یک خار نماند
گویند درچهایست از دل سوی دل
چه جای دریچهای که دیوار نماند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به اهمیت عشق و دوستی اشاره میکند. او میگوید که کسی که از آب حیات عشق معشوق سیراب شود، هیچ علامت از درد و جدایی نخواهد داشت. در فضای وصل و نزدیکی به محبوب، هیچ مانع و خاری وجود نخواهد داشت. همچنین، اشاره میکند که اگر دلها به یکدیگر نزدیک شوند، دیگر نیازی به دریچه و فاصله نیست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
