

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۲۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۲۶
از ما بت عیار گریزان باشد
وز یاری ما یار گریزان باشد
او عقل منور است و ما مست وییم
عقل از سر خمار گریزان باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به توصیف یکی از محبوبانش میپردازد که به نوعی از او دوری میجوید. او بیان میکند که محبوبش به دلیل ویژگیهای خود، از وجود او و یارانش فاصله میگیرد. در عین حال، شاعر خود را مست و غافل از حقیقت میبیند و احساس میکند که عقل و روشنی از وجود او گریزان است. این تضاد بین عشق و عقل، حالتی از حیرانی و شیدایی را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
