

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰۵
تا در دل من عشق تو اندوخته شد
جز عشق تو هر چه داشتم سوخته شد
عقل و سبق و کتاب بر طاق نهاد
شعر و غزل و دوبیتی آموخته شد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تأثیر عمیق عشق بر زندگیاش میگوید. او بیان میکند که عشق معشوقش تمامی داشتهها و دانشهای قبلیاش را تحتالشعاع قرار داده و دیگر هیچ چیزی جز عشق او برایش ارزش ندارد. عقل، کتاب و شعر همه در مقابل عشق او بیمعنا شدهاند و در قلبش تنها عشق او باقی مانده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
