

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰۶
تا در طلب مات همی کام بود
هر دم که برون ز ما زنی دام بود
آن دل که در او عشق دلارام بود
گر زندگی از جان طلبد خام بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به رابطهٔ عمیق و گزندهٔ عشق اشاره میکند. او بیان میکند که در جستوجوی معشوق، انسان به ماتم و اندوه میرسد و هر بار که از این عشق دور میشود، غمی تازه او را فرامیگیرد. دل عاشق که از عشق معشوق پر است، حتی اگر زندگی از او درخواست کند، نباید خام و بیفکر باشد. این بیان نشاندهندهٔ چالشهای عشق و پیچیدگیهای احساسات انسانی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
