

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳۹
چون روز وصال یار ما نیست پدید
اندک اندک ز عشق باید ببرید
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موضوع عشق و وصال میپردازد و از ناکامی در رسیدن به معشوق میگوید. او به تدریج احساس میکند که باید از عشق فاصله بگیرد، اما دلش با این واقعیت سازگار نیست و آن را محال میداند. در نهایت، او با دل شکستهای زیر لب میخندد و به تأمل در این وضعیت میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
