

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۱
چون شاهد پوشیده خرامان گردد
بس رخت بخیل کاو گروگان گردد
هر پوشیده ز جامه عریان گردد
گر سنگ بود چو کان زرافشان گردد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت عشق و معشوق اشاره میکند. او بیان میکند که وقتی معشوق به آرامی و زیبایی گام برمیدارد، حسادت و بخیل بودن دیگران نسبت به او بیشتر میشود. عشق و جذابیت معشوق آنقدر قوی است که حتی چیزهای ظاهراً سخت و بیروح نیز تحت تأثیر او به ظرافت و زیبایی تبدیل میشوند. در واقع، عشق میتواند تحول عظیمی ایجاد کند و هر چیز سخت و زمخت را به زیبایی تبدیل نماید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
