رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۴۷
خاموش مرا ز گفت, گفتار تو کرد
بیکار مرا حلاوت کار تو کرد
بگریختم از دام تو در خانهٔ دل
دل دام شد و مرا گرفتار تو کرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تأثیر عمیق و غیرقابل‌انکار عشق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که سکوت و آرامش ناشی از عشق، او را از هر نوع گفت‌وگو دور کرده و باعث شده که لذت زندگی‌اش تحت تأثیر این عشق قرار گیرد. در نهایت، او خود را در حالی می‌بیند که از دام دلش فرار کرده، اما عشق به گونه‌ای دیگر او را گرفتار کرده است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.