

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۲۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۲۵
زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند
در بردن جان بندگان رای زند
دست خوش خویش را کس از دست دهد؟
افتادهٔ خویش را کسی پای زند؟
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به توصیف زیبایی و جذابیت زلف محبوب میپردازد که جان بندگان را میبرد و در آن حال، انسانها به شوق دلخواه خود به سوی محبوب میروند. شاعر اشاره میکند که هیچکس نمیتواند از عشق و دلدادگی خود دست بکشد، حتی اگر در این راه دچار سقوط و شکست شوند. در نهایت، این حس عشق و زیبایی به صورت عمیق و غمانگیز در دل عاشقان اثر میگذارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
