

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۵۱
صد بار ز سر برفت عقلم و آمد
تا کی ز می شیفتگان آشامد
از کار بماندم وز بیکاری نیز
تا عاقبت کار کجا انجامد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ناامیدی و سرگشتگی خود اشاره میکند. او بارها عقلش را از دست داده و در پی شرابی است که روحش را سرشار کند. در این مسیر از کار و زندگی غافل مانده و در پرسش از سرنوشت خود، به بیکاری و سرگردانیاش میاندیشد. در نهایت، او به این فکر میکند که سرانجام کارش به کجا خواهد انجامید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
