

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۲۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۲۶
من بندهٔ آن قوم که خود را دانند
هردم دل خود را ز علط برهانند
از ذات و صفات خویش خالی گردند
وز لوح وجود خود اناالحق خوانند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ستایش گروهی از بندگان خدا اشاره میکند که خود را از اشتباهات و القائات نفسانی نجات میدهند. آنها تلاش میکنند تا از ذات و صفات دنیوی خود فاصله بگیرند و بر حکمت و حقیقت تمرکز کنند. در نهایت، این افراد به شناخت عمیقتری از وجود خویش دست مییابند و حقیقت “انا الحق” را درک میکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
