

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۹۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۹۰
چون بت رخ تست بتپرستی خوشتر
چون باده ز جام تست مستی خوشتر
در هستی عشق تو چنین نیست شدم
کان نیستی از هزار هستی خوشتر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و میگوید که نیازی به پرستش بتها نیست، زیرا چهرهٔ معشوق بهمراتب دلانگیزتر و دلپذیرتر است. همچنین، او از بادهای که تنها میتوان از جام معشوق نوشید سخن میگوید و میافزاید که عشق به معشوق او را به مرحلهای از وجود رسانده که هیچ هستی دیگری نمیتواند با آن مقایسه شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که نوعی وجود از عدم، جذابتر و ارزشمندتر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
