

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۶۱
ماییم و توی و خانه خالی برخیز
هنگام ستیز نیست ای جان مستیز
چون آب و شراب با حریفان آمیز
چندانکه رَسَم به جای، کژ دار و مریز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به فضای خالی و تنهایی اشاره میکند و از مخاطب میخواهد که از ستیز و جدل بپرهیزد. او همچنین به تشبیه آب و شراب در آمیختگی با دیگران میپردازد و تأکید میکند که در این شرایط بهتر است از رفتارهای ناپسند و کجدار و مریض دوری کنیم. در واقع، پیام شعر دعوت به آرامش و پذیرش شرایط موجود است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
