

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۷۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷۵
احوال دلم هر سحر از باد بپرس
تا شاد شوی از من ناشاد بپرس
ور کشتن بیگناه سودات شود
از چشم خود آن جادوی استاد بپرس
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از دلتنگی و احوال باختگی خود صحبت میکند. او از باد میخواهد تا هر صبح احوال دلش را بپرسد و این دلباختگی را با دیگران در میان بگذارد. همچنین به جادوی عشق و تأثیر آن بر زندگی اشاره میکند و اگر کسی بخواهد از کشته شدن بیگناهی صحبت کند، بهتر است به چشمان آن عاشق مراجعه کند که حامل رازها و معانی عمیقتری است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
